Jump to Main ContentJump to Primary Navigation
worlds

Kulisy Mety: LMS

LCS, LCK, a także LPL są dobrze znane fanom League of Legends śledzącym scenę E-sportu, ale jeśli spytać ich o LMS często nie mają nic do powiedzenia.

Kojarzone są tylko niektóre drużyny, takie jak ahq e-Sports Club, Flash Wolves czy HongKong Esports, biorące udział w większych imprezach, jak choćby Mid-Season Invitational. Podobnie sprawa przedstawia się w przypadku graczy, takich jak Kurtis „Toyz” Lau. Tymczasem region LMS, do którego zaliczają się Tajwan, Hong Kong i Makau, ma wiele do zaoferowania pod względem stylu rozgrywki.

Oto co trener znanej i docenianej drużyny Edward Gaming ma do powiedzenia na temat LMS:

„Po czterech dniach oglądania meczów testowych ahq, odniosłem wrażenie, że gracze z tego regionu uwielbiają starcia drużynowe”.

Trudno powiedzieć, czy powinniśmy traktować ten komentarz trenera Ji „Aarona” Xinga jako pochwałę, czy naganę. Jedno jest pewne: W LMS nigdy nie jest nudno, czego dowodem są choćby zawody League Master Series. Przez cały sezon toczyła się zacięta walka, w końcu jednak na placu boju pozostały dwie drużyny - ahq e-Sports Club i Flash Wolves. To one wezmą udział w mistrzostwach świata.

1

Meta w LMS

2

Aaron z Edward Gaming trafnie skomentował styl gry w LMS: Dążenie tajwańskich graczy do starć drużynowych przejawia się także w doborze bohaterów. W tym sezonie, wielką popularnością cieszyła się Sivir. Wybierano ją na pozycję drużynowego strzelca 70 razy. Całkiem logiczne, biorąc pod uwagę preferowany styl rozgrywki. Sivir w roli ADC jest w stanie doskonale przygotować drużynę do starć, jednocześnie kontrując wczesne ataki drużyny przeciwnej swoją tarczą magii.

Clement Kaihsin Chu jest komentatorem i ekspertem do spraw strategii stosowanych w LMS. W niedawnym wywiadzie wyjaśnił: „Stosuje się także koreańska strategię czyszczenia fal, którą można zaobserwować u SKTelecom T1. Drużyny wybierają Viktora, Sivir, a często także Maokaia do górnej alei, żeby napierać. To pozwala im stosować skuteczną strategię rotacji 1-3-1.” Wspomina także, że Sivir jest popularną postacią w tej meta, ponieważ jest w stanie odpierać ataki zaczepne i agresywne składy drużyn.

Minusem Sivir jest jej słabsza faza na początku meczu. Tajwańskie drużyny kompensują to jednak resztą składu. W porównaniu z innymi regionami, drużyny w LMS częściej skupiają się na wypracowaniu solidnej podstawy do późniejszej gry, kiedy dochodzi do dłuższych starć, a nie na agresywnym początku. 

Ogólnie rzecz biorąc, drużyny w LMS zaczynają z wąskim asortymentem bohaterów. Większości graczy z górnej alei w tym regionie brakuje doświadczenia, często są to gracze, którzy przeszli do niej z innej pozycji.

„Wydaje mi się, że górna aleja to najsłabszy element tajwańskiej meta”.

„W lidze gra wielu niedoświadczonych tam zawodników, którzy przeszli na tę pozycję z prowadzących, a zwłaszcza z ADC. Widać to zwłaszcza w popularności, jaką cieszą się obrońcy w rodzaju  Shena czy Maokaia” - wyjaśnia Clement.

To ogranicza opcje gracza do bohaterów mniej wymagających pod względem mechaniki, powolnych obrońców; mało efektownych, ale oferujących drużynie skuteczne narzędzia. Wybór tego typu bohaterów do górnej alei często zmienia walki w późniejszej fazie gry w starcia kilku tytanów, którzy zarezerwowali całą szóstkę miejsc na przedmioty defensywne. Znacznie przedłuża to starcia na Summoner’s Rift i zmniejsza liczbę zabójstw. W ten sposób, strategia drużyny zmienia się w zabawę w kotka i myszkę. Drużyna o większym potencjale do walk, której udało się zadać większe obrażenia przeciwnikom, zmusza ich do odwrotu do bazy i pozwala zająć ważne cele, takie jak smok, czy Baron Nashor, albo wieże o decydującym znaczeniu.

3

Jeśli chodzi o bohaterów wybieranych do dżungli, style różnią się w zależności od drużyny: Z jednej strony mamy dżunglerów, którzy preferują silniejszych bohaterów, zdolnych bez większego problemu wejść do dżungli wroga. Ich celem jest zapewnienie drużynie pola widzenia, jednocześnie zmniejszając je przeciwnikom. Z drugiej strony, stosuje się także obrońców, oferujących silny opór w starciach. Ściągają na siebie uwagę głównych źródeł obrażeń drużyny przeciwnej, jednocześnie zapewniając obronę własnym prowadzącym. Przy zastosowaniu tego stylu gry, dżungler jest w stanie kontrolować wrogą dżunglę we wczesnej fazie meczu i nie pozwolić, by przeciwnik zdobył kluczowe wzmocnienia. „Mountain to świetny dżungler w stylu Cinderhulk” - tak komentator Clement opisuje Zhao-Honga „Mountain” Xue z ahq e-Sports Club. Szybko rozwija swą wypowiedź: „Mountain pokazuje wszystkim graczom w regionie jak grać tego typu dżunglerem – bez przerwy inicjować ataki na wrogą dżunglę i wszczynać walki. Silny dżungler często jest w stanie przeżyć, nawet pozbawiony wsparcia drużyny. [..] Często nazywają go złodziejem, bo zawsze próbuje wykraść surowce dżunglerowi drużyny przeciwnej”. Zdarzały się mecze, w których pozwalał przeciwnikowi zdobywać wzmocnienia tylko w pierwszej rundzie. Potem, drużyna przeciwna nie była już w stanie zdobyć bodaj jednego. Mountain może pochwalić się odsetkiem zwycięstw w wysokości 91% (grając Gragasem) i 89% (jako Rek’Sai), co dodatkowo potwierdza skuteczność jego stylu gry.

Można też zaobserwować inny typ dżunglera, oparty w większym stopniu na potencjale ofensywnym bohatera, niż na jego wszechstronności. Tego typu dżunglerzy zwykle nakładają na swoje przedmioty z dżungli zaklęcie rozszerzenia Wojownik, lub Runiczna Glewia. Zadaniem takiego dżunglera jest odeprzeć wrogich prowadzących we wczesnej fazie gry.

„Karsa jest dżunglerem w typie Wojownika” - tłumaczy Clement. Gracz, o którym mówi to Hao-Xuan „Karsa” Hong, dżungler Flash Wolves. Clement kontynuuje: “Jego główni bohaterowie to Lee Sin, a ostatnio także bardziej agresywne postaci, takie jak Nidalee, czy Elise. [..] Zwykle skupia się na zapewnianiu wsparcia alejom i nabijaniu zabójstw. [..] Lubi też pomagać w środkowej alei, w przeciwieństwie do Mountaina, który skupia się na dolnych alejach.” Wraz z graczem wsparcia, stara się zaznaczyć swoją obecność na całej mapie i zapewnić graczom pole widzenia. Jego odsetek zwycięstw (83% jako Nidalee) pokazuje, jak skuteczny jest jego styl dżunglerki.

4

Większość dżunglerów w LMS jest zgodnych w kwestii jednego bohatera: Ekko był wybierany 27 razy w trakcie wiosennego splita i sięgnął po zwycięstwo w 14 z tych meczów. Jego popularność do pewnego stopnia wynika z doskonałych opcji odwrotu, pozwalających graczowi zapewnić wgląd do wrogiej dżungli i jednocześnie brać udział w starciach drużynowych. Można grać nim także w roli tanka, albo mniej wszechstronnego bohatera, zadającego większe obrażenia.

„Ekko to bardzo nieustępliwy dżungler. Zwłaszcza teraz, kiedy Riot skrócił odnowienie “Skoku fazowego”, dysponując przy tym umiejętnością spowalniającą „Czasowstrzymywacz”, bardzo trudno przed nim uciec. Jeśli natknie się na niego wroga grupa zaczepna, praktycznie nie mają szans na ucieczkę” - stwierdza Clement.

Gracze ze środkowej alei w LMS skupiają się na bohaterach zaczepnych. Dlatego często wybierają bohaterów zdolnych zadawać stałe obrażenia na długi dystans, utrzymując stan zdrowia przeciwników na niskim poziomie przed rozpoczęciem starć. Dobrymi przykładami tego typu bohaterów są Kog’Maw i Azir. Viktor, bardzo popularny w innych regionach, nie był często wybierany w LMS i nie odnosił większych sukcesów.

„Nie zdawali sobie sprawy z potęgi Viktora, dopóki nie zobaczyli, co z nim wyrabia Faker. Viktor może pochwalić się najdłuższą serią przegranych w historii LMS. Jedenaście pod rząd”

- STWIERDZA CLEMENT Z UŚMIECHEM.

Gracze ze środkowej alei wciąż preferują bohaterów zaczepnych. Świadomi tego strzelcy często wybierają Sivir. Jej tarcza magii, silne czyszczenie fal i możliwość wzmocnienia drużyny przed starciem, w połączeniu ze zdolnością ucieczki gwarantowaną przez jej superumiejętność - wszystko to czyni ją doskonałą odpowiedzią na bohaterów zaczepnych.

Meta dolnej alei zmieniała się przez cały sezon. Na początku popularnym ADC był Urgot, będący potencjalną kombinacją strzelca i obrońcy. Jego tarcza, oparta o poziom many, pozwala mu przetrwać długie starcia, o które w LMS nietrudno. Jeśli starcie przetrwał bohater zadający najwyższe obrażenia, czyli strzelec, drużyna ma z górki. Co więcej, jego superumiejętność świetnie nadaje się do otwierania starć, lub odciągania wrogich bohaterów od reszty jego drużyny.

W międzyczasie doszło do zmian w meta, na skutek czego gracze wsparcia rzadko zostają z ADC w dolnej alei po zakończeniu fazy alei. Drużyny często przechodzą na poszerzony skład, w którym bohater zostaje w górnej alei, aby zainicjować rozdzielone natarcie, podczas gdy strzelec robi to samo w dolnej. W ten sposób, naciskają na drużynę przeciwną, eliminując potwory na zewnętrznych alejach, by zniszczyć jak najwięcej wież. W międzyczasie, reszta drużyny – środkowa aleja, dżungler i gracz wsparcia - usiłują zdobywać cele, takie jak wieże, czy smoka w środkowej alei. Ta meta zwiększyła popularność strzelców dysponujących dobrymi możliwościami czyszczenia fal i ucieczki. Jednym z ulubieńców stał się Corki. „Tego typu ADC zostawia się w spokoju. HongKong Esports często grali w tym stylu. Niezależnie od tego, za iloma potworami znajduje się strzelec, gracz wsparcia zaczyna wędrować po mapie” - wyjaśnia Clement.

5

Jeśli chodzi o wsparcie, drużyny posługują się jednym z dwóch stylów. Mogą wybrać bohaterów z dobrymi umiejętnościami do wszczynania starć, takich jak Alistar, czy Thresh. Pozwalają oni drużynie rozpoczynać starcia z wygodnych pozycji.

Inni gracze wsparcia preferują bohaterów będących w stanie niwelować, lub kontrować ataki drużyny przeciwnej. Do takich należą m.in. Janna i Morgana. Ten typ wsparcia świetnie sprawdza się w połączeniu z niektórymi bohaterami zaczepnymi. Ci ostatni mogą zadawać obrażenia na dystans, podczas gdy bohater wsparcia chroni ich przed atakami.

„Część drużyn z niższych pozycji w rankingu często używa bohatera wsparcia zdolnego otwierać potyczki. Albis zostaje zwykle w dolnej alei. W poprzednim sezonie często grywał Leoną. Jest to jakiś pomysł na grę na wsparciu: Pozostawać w alei, czekać na kolegów z drużyny, zabić rywala z dolnej alei” - stwierdza Clement. Gracz wsparcia, o którym mówi to Chia-Wei „Albis” Kang z ahq e-Sports Club.

Clement tłumaczy dalej: „Z drugiej strony, jest też SwordArt. Zwykle gra na całej mapie, starając się nie tylko nabić zabójstwa, ale też zapewnić pole widzenia.”

Hu „SwordArt” Shuo-Jie to gracz wsparcia drużyny Flash Wolves. Może poszczycić się stuprocentowym odsetkiem zwycięstw jako Janna, oraz Morgana.

Ogólnie rzecz biorąc, drużyny w LMS polegają na bohaterach sprawdzających się w starciach w późnej fazie meczu. Ich zamiłowanie do starć drużynowych prowadzi do wyższej liczby zabójstw na minutę, niż w pozostałych regionach. Średnia oscyluje w granicach 0,75 zabójstw na minutę - zdecydowanie wyżej niż 0,6 w koreańskiej LCK. Styl gry w LMS można nazwać szybkim i zróżnicowanym.

6

Poszczególne drużyny

Pomijając ogólny styl meta w LMS, należy rozpatrzyć także różnice pomiędzy poszczególnymi drużynami. W niektórych aspektach są one znaczne. Każda drużyna wypracowuje styl gry odpowiedni dla swoich graczy, aby jednak osiągnąć sukces, potrzeba jest więcej niż tylko drużyna o wysokich umiejętnościach indywidualnych - style poszczególnych graczy muszą ze sobą współgrać. Najlepsze drużyny regionu są tego świetnym przykładem.

Zhao-Hong „Mountain” Xue gra w dżungli dla drużyny ahq e-Sports club. Słynie z używania wszechstronnych bohaterów, co świetnie komponuje się ze stylem ahq. Drużyna zawsze stara się zdobyć przewagę w alejach prowadzącycj, środkowej i ADC, we wczesnej fazie gry, co przekłada się na późniejszy przebieg meczu. Ten styl gry znany jest jako „zasada lawiny.” Dysponując wsparciem ze strony alei, dżungler wspomaga rozwój najważniejszych graczy co jest przydatne w późniejszej fazie meczu. Uzyskuje efekt lawiny poprzez wczesne ataki na wrogą dżunglę, zapewniając drużynie pole widzienia i przechwytując wrogów. W przeciwieństwie do większości drużyn w LMS, ahq lubują się w ryzykownych i agresywnych manewrach we wczesnej fazie gry. Podczas gdy pozostałe drużyny skupiają się na rozbudowaniu sił do późniejszej fazy spotkania i ostrożnie przechodzą do fazy alei, ahq od razu podejmuje ryzykowne działania, które często im się opłacają. Ten styl gry bardzo pasuje do składu drużyny.

7

Ich mid laner, Shu-Wei „westdoor” Liu, znany jest z grania zabójcami. Warto wspomnieć o jego stuprocentowym odsetku zwycięstw jako Diana, co nie pozostało bez wpływu na zdobycie przez drużynę miejsca w tegorocznych mistrzostwach świata. W przeciwieństwie do innych graczy ze środkowej alei w tym regionie, wybiera on bohaterów w oparciu o ich umiejętności, a nie aktualne wymogi meta. Jego drużyna nie jest jednak jedyną, która lubi podejmować ryzykowne manewry we wczesnej fazie gry. Flash Wolves znani są z częstych ataków w środkowej alei, przeprowadzanych już na drugim poziomie. W ten sposób, udało im się utrudnić wrogiemu bohaterowi powrót do gry. Jednak, w przeciwieństwie do ahq, polegają na bardzo agresywnej grze w dżungli. W odróżnieniu od Mountaina, dżungler Flash Wolves, Hao-Xuan „Karsa” Hong, nie skupia się na wyprawach do wrogiej dżungli w celu zwiększenia widoczności. Zamiast tego, polega on na sile swego bohatera, by zapewnić wsparcie alejom i zadawać spore obrażenia w późniejszych starciach.

Cechą szczególną Kurtisa „Toyz” Lau ze środkowej alei jest częste użycie czaru przywoływacza Teleportacja, który pozwala mu błyskawicznie przemierzać mapę i otwierać nieoczekiwane starcia we wczesnej fazie gry. Wadą tej strategii jest utrata czaru przywoływacza przydatnego w alejach, takiego jak Uzdrowienie, czy Podpalenie. Tym niemniej, już od jakiegoś czasu Toyz nie jest jedynym graczem polegającym na Teleportacji. Westdoor także przyjął ten styl rozgrywki, dzięki czemu może jeszcze skuteczniej zdobywać zabójstwa na całej mapie swoim ulubionym zabójcą.

W dolnej alei, ahq lubią od razu naciskać na drużynę przeciwną. Bohaterowie, tacy jak Graves i Leona, pozwalają im stosować bardzo agresywne taktyki już na drugim poziomie, co daje im późniejszą przewagę.

8

Silne i słabe puknty regionu

Clement uważa, że ten region ma większe szanse w tegorocznych mistrzostwach świata niż Europa i Ameryka Północna. Odnosi się tu do umiejętności indywidualnych graczy, takich jak Chun An „AN” Chou (ADC drużyny ahq e-Sports Club), który często znajduje się na szczycie rankingu graczy Korean Challenger League, a także świetnej gry zespołowej tajwańskich drużyn. Zwraca uwagę stosowana przez nie taktyka podwójnej Teleportacji w dolnej alei, która pozwala im zdobyć ważne obiekty w bardzo wczesnej fazie meczu.

Słabym punktem większości drużyn z tego regionu jest ograniczona liczba bohaterów wybieranych w trakcie zawodów. Drużyny w LMS przykładają dużą wagę do faktu, czy wybrany bohater pasuje do aktualnej meta, co czyni ich wybory i odrzucenia przewidywalnymi. Inne drużyny - zwłaszcza międzynarodowe - będą w stanie wykorzystać to na swoją korzyść. 

Wiodące drużyny regionu, ahq e-Sports Club i Flash Wolves, mogą mimo wszystko pokazać się z dobrej strony. Gracze z ahq mają nieco szerszy asortyment bohaterów, co utrudnia zadanie przeciwnikom, natomiast Flash Wolves są świadomi silnych punktów swoich indywidualnych graczy, zaprezentowanych w rundzie playoff. Wybierają bohaterów, którzy bardziej odpowiadają ich graczom.

Za największe zagrożenie dla LMS, Clement uznaje Fnatic z europejskiej LCS, a także SKTelekom T1 z ligi koreańskiej. Tym niemniej, obecnie uważa Chiny za najsilniejszy region. Drużyna Edward Gaming często rozgrywała mecze testowe przeciwko ahq i doskonale zna styl gry preferowany w LMS.

Podsumowanie

Jak dotąd, LMS pozostaje względnie mało znanym regionem, ale to nie znaczy, że można ich nie doceniać. Tajwańskie drużyny nieźle dały popalić pozostałym regionom w trakcie Mid-Season Invitational i z pewnością nie poddadzą się bez walki.

Styl gry w LMS cechuje się większym natężeniem akcji, zwłaszcza w późniejszej fazie gry. Tajwańska liga bez wątpienia oferuje więcej starć, więcej zabójstw i więcej emocji.

Podsumowując, gracze z tego regionu często polegają na sprawdzaniu możliwości swoich bohaterów w trakcie meczu. W LMS starcia trwają niemal przez całą grę. Wysokiej klasy gracze, tacy jak westdoor, czy Toyz, potrafią doskonale wykorzystać ten styl rozgrywki i dostosować do niego swoje strategie i swoich bohaterów, mniejszą uwagę zwracając na ogólną meta.